Waarom "verorberde"?

[daina]

Dag!

Ik heb een vraag over de verleden tijd (OVT) voor het werkwoord "verorberen". Ooit heb ik geleerd dat als er in het woord tussen twee klinkers een medeklinker staat dan wordt de eerste klinker lang uitgesproken, zoals het in het woord "verorberen" voorkomt. Dat wilt zeggen dat ik het lang zou moeten uitspreken en ook, dat er een verdubbeling van "e" moet gebeuren als ik OVT vorm.
Toch zegt van Dale (ook andere bronnen, behalve http://www.verbix.com) dat het een korte "e" is. Ook woordenlijst.org geeft er weinig duidelijkheid over, want verdeling in lettergrepen in de tegenwoordige tijd is wel ver·or·be·ren (dus, lange "e" in een open lettergreep), maar in de verleden tijd is dezelfde lettergreep al gesloten: ver·or·ber·de. Is er ergens een uitleg hierover?

Alvast bedankt!
Daina

[ngonyama]

Het woordaccent ligt op ór: verórberen. Dat maakt dat alle drie de e's een schwa zijn. Er zijn wel meer Nederlandse werkwoorden op -eren: verloederen, verbeteren enz. waar dat ook voor geldt.

[ngonyama]

Iets anders: er wordt vaak wel van 'korte' en 'lange' klinkers gesproken maar eigenlijk is dat erg verwarrend. Met lengte heeft het verschil weinig van doen. Het is beter van gedekte en open klinkers te spreken en ze gewoon als andere klinkers te beschouwen. De letter "e" kan dan drie waarden hebben:

[e] als in deel
[ɛ] als in bel

[ə] (schwa) als in de meeste onbeklemtoonde lettergrepen.

De vraag of een lettergreep open of niet is, is eigenlijk alleen van belang als de klemtoon erop valt: dan bepaalt dat of je met [e] of [ɛ] te maken hebt, bijvoorbeeld "velen" of "vellen".

In ver.ór.ber.de is .ber. inderdaad wel gesloten maar omdat de klemtoon op .ór. blijft liggen (zoals bij verórberen zelf) blijft de klinker gewoon een toonloze schwa.

Ik heb een geluidsbestandje opgehesen: http://commons.wikimedia.org/wiki/File: ... rberen.ogg

[daina]

Wel, nu is het inderdaad duidelijk

[Bieneke]

Hoi Daina! Zie ook http://www.dutchgrammar.com/lv/?n=Spell ... ciation.17.