Er was eens een gekke taalkundige in wording die EetSmakelijk heette. Op een bepaalde maandag zat ze in haar class? (te lui om in Van Dale te kijken!) fonetiek. Voordat ik nog meer vertel, moet ik u iets uitleggen: elke woensdag hebben de studenten fonetiek een klein toetsje in de fonetische transcritpie.
Op die voorgenoemde maandag zei de professor dat voor de transcripties op woensdag, moeten de studenten hun namen fonetisch schrijven. EetSmakelijk vond dat een goed idee. Toen zei de professor dat de studenten geen [c] of [x] zouden moeten gebruiken.
Onze gekke EetSmakelijk vond dat ontzettend grappig, want ze wist welke klank de [x] in een transcriptie aangaf.

Ze had zo'n zin om een [x] te gebruiken in haar naam dat ze begon heel hard te lachen. Gelukkig kon ze stillekes lachen en dus hoorde bijna niemand dat ze gek was.
U zou zich misschien afvragen of EetSmakelijk dat x'je echt gaat gebruiken. Dat laat ik u blijven raden.

Vraagje: Is het 'u zou zich misschien afvragen" of "u zou misschien zich afvragen"?
Nog een vraagje:

