I love Leuven, too, I have good memories of the city

Als Brusselaar word ik altijd aangenaam verrast door het (relatief) hoog niveau Nederlands dat de bevolking in het algemeen beheerst en ben verbaasd over de negatieve indruk van de dominantie van het Frans in Brussels die ik van de bovenstaande reacties heb gekregen.
Omdat er in de jaren zestig werd besloten dat het verboden is om een telling te maken van het aantal sprekers van de officiële talen in Brussel, is het niet mogelijk om aan officiële cijfers te komen. Sommige Brusselaars spreken enkel Nederlands, sommigen enkel Frans, natuurlijk, en daarnaast is er een grote tweetalige minderheid. Hoe het ook zij: het volstaat te zeggen dat ik er nog altijd een relatief grote Nederlandstalige minderheid bestaat.
Volgens mij gaat het niet om welke taal dominanter is, of dominanter aan het worden is, maar dat Nederlandstalige of tweetalige inwoners maar al te content zijn om Nederlands enkel te gebruiken als "thuistaal". Zij zijn zich niet altijd van bewust het feit dat hun buren, collega's en vrienden misschien ook Nederlands als moedertaal spreken, of ten minste, redelijk goed Nederlands beheersen. Ze gaan er vanuit dat hun tweetaligheid een uitzondering is. En zo blijft het Frans de taal die het meest in het openbaar gesproken wordt.
Ik ben van mening dat zo'n negatieve indruk komt door het feit dat mensen aannemen dat iedereen Franstalig is. Ik spreek ook Frans en gebruik ook overal Frans, maar ik wijs er altijd op dat ik tweetalig ben door zowel "Goededag" als "bonjour" te zeggen, zoals hier de gewoonte is. Nederlandstaligen moeten zich ook herinneren dat het staatsdeel en haar gemeenten ook officiël tweetalig zijn en dat wij de Nederlandstalige diensten moeten opzoeken om ervan gebruik te kunnen maken. Hierdoor houd je deze diensten ook in stand. Hoe meer je dat doet, hoe meer je je beseft dat deze stad in de praktijk ook werkelijk tweetalig is.